Ο Παντοκράτωρ Ιησούς Χριστός

Ο Παντοκράτωρ Ιησούς Χριστός

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

ΛΟΓΟΣ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ
Ἀκόμα καὶ ἂν ὡμοίαζε ὁ λόγος μας μὲ ἐαρινὸν τραγούδι καλλικελάδου ἀηδόνος, πολὺ πτωχικὰ θὰ ἠδύνατο νὰ ὑμνήσῃ τὴν μεγάλην φωνὴν τῆς ἀληθείας ποὺ γεννᾶται σήμερον. Τώρα ὅμως ποὺ ἡ λαλιά μας εἶναι ἀσθενικὴ καὶ τὰ μάλα κακόφωνος, πῶς νὰ ὑμνήσῃ τὸν πιὸ δοξασμένον ἀπὸ ὅλους τοὺς προφήτας; Πῶς νὰ ψάλλῃ αὐτὸν ποὺ εἶναι ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα τῶν Ἀποστόλων; Πῶς νὰ δοξολογήσῃ αὐτὸν ποὺ ἔχει μίαν ξέχωρον τιμὴν ἀνάμεσα εἰς τοὺς μάρτυρας; Ἐκεῖνο δὲ ποὺ μοῦ φαίνεται ἀξιοπρόσεκτον εἶναι τὸ ὅτι ὅσον ἀφορᾶ εἰς τοὺς ἄλλους ἁγίους, πλέκει ὁ εἷς τοῦ ἄλλου τὸ ἐγκώμιον, ὁ πιὸ ἀξιοτίμητος τοῦ πιὸ ἀναγνωρισμένου καὶ ὁ λιγότερο γνωστός του ὀλιγώτερον φημισμένου. Αὐτὸν ὅμως ποὺ τώρα ἐμεῖς ἐξυμνοῦμεν τὸν ἐγκωμίασε, πρὶν ἀπ᾿ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐγκωμιαστάς του, ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς καὶ Θεός, ἡ Ἀλήθεια, λέγοντας: «Δὲν ἔχει μέχρι σήμερον γεννηθεῖ μεγαλύτερος προφήτης ἀπὸ τὸν Ἰωάννην τὸν Βαπτιστήν» (Ματθ. ια´ 11).

Όσιος Ονούφριος: "Ζήτησα αυτή τη χάρη από τον Θεό: όποιος κάνει τό μνημόσυνό μου καί μέ γιορτάσει ἢ γράψει ἢ διηγηθεῖ τήν ζωή μου, νά μήν τοῦ ἔλθει πειρασμός ἀπό τόν διάβολο".

"Και όστις ευρεθεί εις κίνδυνον θαλάσσης ή θυμόν δικαστού ή εις άλλην τινα στενοχωρίαν και σε επικαλεσθή λέγων: "Παντοδύναμε Κύριε δια πρεσβειών του δούλου σου Ονουφρίου ελέησόν με, παρακαλώ την βασιλείαν σου", καθώς μου έταξες, επάκουσον της δεήσεως αυτού".  

"Ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος, πριν το τέλος του διηγήθηκε  στὸν Ὅσιο Παφνούτιο τὴν ζωή του καὶ τοὺς πνευματικοὺς ἀγῶνές του. Σὲ κάποια στιγμή, σταμάτησε νὰ μιλάει καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο τοῦ λέει:
-Ἄς σταματήσουμε τὰ λόγια παιδί μου, καὶ ἂς πάμε στὴν κατοικία μου. Προετοιμάζεται γιὰ τὸ αἰώνιο ταξίδι.

"Νουν τηρώ και νουν φυλάττω"

Ρώτησαν κάποτε τον Άγιο Αντώνιο:
"Τι κάνετε εσεις εδώ στην έρημο και απάντησε:  "Νουν τηρούμεν".  Φυλάγουμε τον νου μας. Προσέχουμε να μην ξεφύγει σε λογισμούς ακαθάρτους.
Προσπαθούμε να τον έχουμε φυλακισμένο μέσα στην καρδιά μας, όπου είναι και η φυσική του θέση πριν από την πτώση των Πρωτοπλάστων. 

«Άξιον εστίν» ή «Επί σοι χαίρει»;

Η Υπεραγία Θεοτόκος φανερώνεται συχνά σε αγί­ους ανθρώπους σε στιγμές ανάγκης. Άλλοτε για να τους ενθαρρύνει κατά την άσκηση, άλλοτε για να τους θεραπεύσει από ασθένειες, ή για να τους αποκαλύψει κάποιο μυστήριο.
Δύο θαυμαστά τέτοια περιστατικά έλαβαν χώρα στην Ιερά μονή Μεγίστης Λαύρας, στο Άγιον Όρος. Ήταν κατά την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, όταν έψαλλαν τον Ακάθιστο Ύμνο: κατά τη διάρκεια της ακολουθίας ο όσιος Ιωάννης ο Κουκουζέλης, αποκαμωμένος, έγειρε αντίκρυ στην εικόνα της Θεοτόκου. Έτσι καθισμένος, αποκοιμήθηκε. Τότε ακριβώς εμφανίστηκε σ’ αυτόν η Πανάμωμος και Υπεραγία Θεοτόκος, περιβεβλημένη ουράνιο φως και είπε: «Χαίροις, Ιωάννη! Ψάλλε μοι και εγώ δεν θέλω σε εγκαταλείψει». Ύστερα έβαλε μέσα στο χέρι του αγίου ένα χρυσό φλουρί. Όταν εκείνος ξύπνησε, το χρυσό φλουρί ήταν ακόμη μέσα στο χέρι του. Ακολούθησαν πολλά και εξαίσια θαυμαστά γεγονότα, τα οποία ενεργήθηκαν από την εικόνα της Θεο­τόκου αλλά και από το χρυσό νόμισμα.

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Όσιος Νικήτας ο εκ Θηβών

Εορτάζει στις 23 Ιουνίου
Στο ανθόσπαρτο περιβόλι της Βοιωτικής γης, άνθισε και η ευλογημένη ψυχή της Οσιακής μορφής του Αγίου Νικήτα του εκ Θηβών. Ο Όσιος γεννήθηκε στην πόλη των Θηβών στις αρχές του 11ου αιώνος. Οι γονείς του, πολύ πιστοί άνθρωποι, του γνώρισαν το Χριστό και σε ηλικία πέντε ετών τον οδήγησαν στο σχολείο της εποχής.

Όχι φυλαχτά στα παιδιά αλλά το Σταυρό

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου
Προλήψεις και δεισιδαιμονίες.
Μετά το γάμο, αν γεννηθή παιδί, θα δούμε και δω την ίδια μωρία και πολλά σύμβολα που είναι γεμάτα από γελιότητες. Και πράγματι˙ όταν πρόκειται να δώσουν όνομα στο παιδί, δεν το ονομάζουν με το όνομα των αγίων, όπως συνήθιζαν πρώτα οι παλιοί, αλλά, αφού ανάψουν λύχνους και τους δώσουν ονόματα, δίνουν στο παιδί το όνομα του λύχνου εκείνου που διήρκησε περισσότερο νομίζοντας ότι αυτό θα ζήση πολύ χρόνο. Κατόπιν, αν συμβή να πεθάνη αυτό σε μικρή ηλικία, και πολλές φορές συμβαίνει, πολύ θα γελάση ο διάβολος, διότι τους εξαπάτησε σαν ανόητα παιδιά.

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Όλα τα καταστρέφει η καύχηση ...

«Τι δε έχεις ο ουκ έλαβες;» ρωτά τον καθένα μας ο Απόστολος Παύλος. Και συνεχίζει: «ει δε και έλαβες, τι καυχάσαι ως μη λαβών;». Αυτό το «τι καυχάσαι» κρίνει τον εγωισμό και την υπερηφάνεια όλων μας, όταν έχουμε καύχηση κάτω από τη γλώσσα μας, έτοιμοι να την παρουσιάσουμε σε κάθε μας βήμα και με κάθε τρόπο.

Η Ιερά Πανήγυρις των Αγίων Αποστόλων στο ομώνυμο παρεκκλήσιο της Ενορίας μας

Ἡ μονολόγιστη εὐχή

«Παράλληλα με την εξάρτηση από τον Γέροντα, θα λέτε την ευχούλα, “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”. Η ευχή είναι το πρώτο καθήκον κάθε μοναχού. Ας προσέξουν ιδιαίτερα οι νέοι, οι αρχάριοι και αυτοί που μένουν μόνοι τους και είναι αιχμάλωτοι του θελήματός τους. Υπακοή στον Γέροντα και ευχή. Με τρεις ευχές χάνεται ο διάβολος. Στην αρχή, η ευχή σε κάνει να τους βλέπεις όλους καλούς. Σου μιλά όλη η κτίση και χαίρεσαι πολύ.

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

«Ἀλλήλων τά βάρη βαστάζετε, καί οὕτως ἀναπληρώσατε τόν νόμον τοῦ Χριστοῦ»

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὴν πρὸς Γαλάτας ἐπιστολή του μᾶς παρακινεῖ νὰ ὑπομένουμε ὁ ἕνας τὶς ἐνοχλήσεις τοῦ ἄλλου ποὺ ὀφείλονται στὰ ἐλαττώματα καὶ τὶς ἐλλείψεις του· κι ἔτσι μὲ τὴν ὑπομονετικὴ αὐτὴ ἀνο­χὴ νὰ ἐκπληρώνουμε ­τελείως τὸν νό­­μο τοῦ Χρι­στοῦ, δηλαδὴ τὴν ἐντολὴ τῆς ἀγάπης. «Ἀλλήλων τὰ βάρη ­βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ», γράφει (Γαλ. ς΄ 2).
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...