Ο Παντοκράτωρ Ιησούς Χριστός

Ο Παντοκράτωρ Ιησούς Χριστός

Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

Σαν έρθει η στιγμή της Θείας Κοινωνίας...

Και σαν έρθει η στιγμή της θείας Κοινωνίας και πρόκειται να πλησιάσεις την αγία Τράπεζα, πίστευε ακλόνητα πως εκεί είναι παρών ο Χριστός, ο Βασιλιάς των όλων. Όταν δεις τον ιερέα να σου προσφέρει το σώμα και το αίμα του Κυρίου, μη νομίσεις ότι ο ιερέας το κάνει αυτό, αλλά πίστευε ότι το χέρι που απλώνεται είναι του Χριστού. Αυτός που λάμπρυνε με την παρουσία Του την τράπεζα του Μυστικού Δείπνου, Αυτός και τώρα διακοσμεί την Τράπεζα της θείας Λειτουργίας.

Ὁ μέγας Στρατηγός

Ψάλουν οι βατοπαιδινοί πατέρες
Ὁ μέγας Στρατηγός, τῶν ἀΰλων ταγμάτων, εἰς πόλιν Ναζαρέτ, ἐπιστὰς Βασιλέα, μηνύει σοι Ἄχραντε, τῶν αἰώνων καὶ Κύριον· Χαῖρε, λέγων σοι, Εὐλογημένη Μαρία, ἀκατάληπτον, καὶ ἀνερμήνευτον θαῦμα, βροτῶν ἡ ἀνάκλησις.

Για ποιους λόγους παραχωρούνται οι πειρασμοί

Γι΄ αυτό παραχωρεί ο Κύριος στους αγίους, που τον αγαπούν, αιτίες για ταπείνωση και για συντριβή της καρδιάς, η οποία επιτυγχάνεται με επίπονη προσευχή, για να πλησιάσουν κοντά του με ταπείνωση. Και πολλές φορές τους προκαλεί φόβο με τα σωματικά παθήματα, και με ολισθήματα στις αισχρές και βρομερές ενθυμήσεις, με ονειδισμούς και προσβολές και ραπίσματα, και άλλοτε, με αρρώστιες και αδυναμίες σωματικές ή με τη φτώχεια, με έλλειψη των αναγκαίων για τη συντήρηση του σώματος και, ακόμη, με τρομερό φόβο και εγκατάλειψη, και με φανερό πόλεμο του διαβόλου. 

Προσευχή για βοήθεια στην Παναγία μας

Συ βοηθός αμαρτωλών, παράκλησις πασχόντων, Συ ορφανών αντίληψις, ενίσχυσις καμνόντων. Χειμαζομένων ει λιμήν, πτωχών παρηγορία, αβοηθήτων δύναμις, χηρών παραμυθία. Συ ευσεβών το στήριγμα, ελπίς απηλπισμένων, των εναθλούντων έρεισμα, χαρά των τεθλιμμένων.

Γέροντας Πορφύριος: Η πνευματική εργασία που κάνετε να μην γίνεται αντιληπτή

Ό,τι κάνει ο καλός εαυτός μας, να μην το παίρνει είδηση ο κακός «Μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου». «Αριστερά» είναι ο αντίθετος εαυτός μας, που όταν το πάρει είδηση, θα τα χαλάσει όλα. Ο αντίθετος είναι ο κακός εαυτός μας. Νέος είναι ο εν Χριστώ εαυτός μας, ενώ ο άλλος είναι ο παλαιός. Χρειάζεται τέχνη για να μην παίρνει είδηση ο παλαιός. Χρειάζεται τέχνη και κυρίως η Χάρις του Θεού.

«Πάρε λίγο λάδι ἀπό τό καντήλι καί ρῖψε το μέσα εἰς τό καζάνι»

-Διήγηση Άνθιμου Μοναχού Διονυσιάτου
……Ο μοναχός Άνθιμος μου διηγήθηκε και τα ακόλουθα: «Κατά την εποχήν όπου ήμην μάγειρος μίαν Κυριακήν όπου ετελείτο αγρυπνία, επήρα από το Σάββατον εσπέρας από τον δοχειάρην ρεβίθια να βράσω. Τα εμούσκευσα κατά την συνήθειαν και εις την ώραν του όρθρου τα έβαλα εις το καζάνι και έβραζον. Τα έβραζα επί τρεις συνεχείς ώρας. Εξώδευσα δύο φορεία ξύλα, και τα ευλογημένα (ή κάλλιον ειπείν τ΄ αφορισμένα) αντί να μαλακώσουν και να βράσουν, περισσότερον έσφιγγον και εσκληρύνοντο. 

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

Στην Ιερά Μονή Ιβήρων

Του  Δημητρίου Π. Λυκούδη, Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών- Για το ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ
«Πλησιάζει το δεκαπενταύγουστο. Καντηλέρια και μανουάλια γυαλίζονται. Καντήλια ανεβοκατεβαίνουν. Καλόγεροι, μετέωροι σε σκάλες, συγυρίζουν τα εξαρτήματα και τ΄ αφιερώματα. Κελλιώτες και ασκητές ετοιμάζουν τα φτωχά τους χειροτεχνήματα για το πανηγύρι των Ιβήρων. Έφθασα στη μονή των Ιβήρων το βράδι κατάκοπος» [Παπαντωνίου Ζαχαρία, Άγιον Όρος, Εστία, Αθήνα 1997, σελ. 35].

Τά ξύλα τοῦ παπᾶ (κρυπτοχριστιανικά κείμενα)

Πέμπτη τοῦ Πάσχα κι ὁ πάπα – Λευτέρης πρωΐ-πρωΐ φόρτωνε τό ζῷο του κι ἑτοιμαζόταν νά κατεβεῖ στήν Τραπεζούντα. Τήν ἴδια ὥρα ἀκούστηκαν οἱ πρῶτοι χτύποι τῆς καμπάνας. Ὁ συνεφημέριός του ὁ πάπα – Γαβριήλ φαίνεται πῶς εἶχε ἀϋπνίες. Χθές ἦταν ἡ σειρά του νά λειτουργήσει. Μετά πῆρε τά βουνά καί τά λαγκάδια νά μαζέψει ξύλα. Καί σήμερα νάτον ξημερώματα, ἕτοιμος νά κάνει τόν πραματευτή. Κανονικά ὄφειλε νά πάει στήν ἐκκλησιά. Τέτοια μέρα, ἀκόμη Πασχαλιά, ποῦ ξανακούστηκε νά λείπει ἀπ’ τή Λειτουργία! Ἄς ὄψονται, ὅμως, τά τόσα στόματα ποῦ περιμένουν στό σπίτι. Κάποιος ἔπρεπε νά νοιαστεῖ γιά τό καθημερινό τους...

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Βίος Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου

Η οσία Ειρήνη έζησε κατά τον 9ο και 10ο αιώνα και η νεότητά της συνδέεται με τη βασιλική αυλή του αυτοκράτορα του Βυζαντίου, την περίοδο πού είχε λήξει η εικονομαχία και αναστηλωθεί οι ιερές εικόνες μετά το θρίαμβο της Ορθοδοξίας (843).

Απολυτίκιον Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΑΙ ΙΑΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Μέσα εις το νέφος των μαρτύρων και αγίων της πίστεώς μας, οι οποίοι έδωσαν την ζωήν των δια την αγάπην των προς τον Χριστόν, περιλαμβάνεται και η μορφή του αγίου Παντελεήμονος.
Νέος, γεμάτος σφρίγος και παλμόν, δύναμιν και θάρρος, εμαρτύρησε δια την Ορθόδοξον Πίστιν του. Με αποφασιστικότητα διεκήρυξε και διελάλησε την αλήθειαν της πίστεώς του εις όλους, όσοι κατά την εποχήν εκείνην ευρίσκοντο εις το βασίλειον του σκότους και του ψεύδους, της ειδωλολατρίας. 

ΥΜΝΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝΟΣ

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 27 Ιουλίου 2014 - Ζ´ Ματθαίου

(Μτθ. θ´ 27-35)
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, παράγοντι τῷ ᾿Ιησοῦ ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο τυφλοὶ κράζοντες καὶ λέγοντες· ᾿Ελέησον ἡμᾶς, υἱὲ Δαυΐδ. ᾿Ελθόντι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν προσῆλθον αὐτῷ οἱ τυφλοί, καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· Πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι; Λέγουσιν αὐτῷ· Ναί, Κύριε. Τότε ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν λέγων· Κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν. Καὶ ἀνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί· καὶ ἐνεβριμήσατο αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· ῾Ορᾶτε μηδεὶς γινωσκέτω.

Το θαύμα του Αγίου Παντελεήμονα και ο ασεβής γιατρός

Η πρεσβυτέρα είχε όγκο στο στήθος και εγχειρίστηκε. Μόλις έβγαλαν τον όγκο, δίνουν ένα κομμάτι στον πατέρα Ευάγγελο να το πάει για βιοψία και να φέρει αμέσως τ' αποτελέσματα.
Μετά την απάντηση της εξετάσεως, οι γιατροί δεν δίνουν ούτε έξι μήνες ζωής στην άρρωστη. Η κόρη του παπα-Βαγγέλη λιποθυμά μόλις το ακούει, ο ίδιος τα χάνει.

Ένας Άγγελος σε Θεία Λειτουργία

Κάποιος ιερεύς, σε μία αγρυπνία, και ενώ είχε αρχίσει την Προσκομιδή, δυσκολευόταν, τρόπον τινά, με μόνο το φως ενός κεριού να διαβάζει τα ονόματα...
Ξαφνικά, διαπίστωσε ότι το φως του κεριού, πού ήταν παραπλεύρως, όλως περιέργως, εγένετο πιο δυνατό! Και τότε αναρωτήθηκε:
-Πώς είναι δυνατόν; Πώς φέγγει περισσότερο τώρα το κερί;

Η Αγία Παρασκευή η Οσιοπαρθενο-μάρτυς εορτάζει στις 26 Ιουλίου

Καταγωγή, γέννηση και ανατροφή
Κατά το α΄ μισό του 2ου μ.Χ. αιώνα στην αρχαία κοσμοκράτειρα Ρώμη, ζούσε και το γεμάτο χριστιανική ευσέβεια ζεύγος του Αγάθωνα και της Πολιτείας. Αν και πλούσιοι δεν ζούσαν όπως οι σύγχρονοι τους, με διασκεδάσεις και σπατάλες. Μέριμνα τους καθημερινή ήταν η ελεημοσύνη των φτωχών, η ανακούφιση των ασθενών, η υποστήριξη χηρών και ορφανών. 

Απολυτίκιον Αγίας Παρασκευής

Τήν σπουδήν σου τή κλήσει κατάλληλον, ἐργασάμενη φερώνυμε, τήν ὁμώνυμόν σου πίστιν, εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευή Ἀθληφόρε· ὅθεν προχέεις ἰάματα, καί πρεσβεύεις ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Αγία Άννα η Θεομήτωρ

Ἁγία Θεoπρoμήτωρ Ἄννα ἀνήκει εἰς τὰ ἱερὰ πρόσωπα τὰ ὁπoῖα ἐκλήθησαν νὰ ὑπηρετήσoυν τὴ θεία βoυλὴ τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων μέ τὴ σάρκωση τo Θεo Λόγoυ. Θυγατέρα τoῦ Ματθᾶν ἀπὸ τὴ φυλὴ Λευὶ καὶ τῆς Μαρίας. Εἶχε δυὸ ἀδελφές, τὴ Μαρία, μητέρα τῆς Σαλώμης καὶ τὴν Σoβή, μητέρα τῆς Ἔλισσαβετ, ἡ ὁπoία γέννησε τὸν Πρόδρoμo. Ἡ Ἄννα ἦλθε εἰς γάμoν μὲ τὸν Ἰωακείμ, ὁ ὁπoῖoς καταγόταν ἀπὸ τὴ φυλὴ τoῦ Ἰoύδα. Εὐσεβεῖς καὶ oἱ δυό με φόβoν Θεoῦ. Πρoσέχoυν στὴ ζωή τoυς καὶ ρυθμίζoυν τὶς πράξεις τoυς σύμφωνα μὲ τὸ θεῖo νόμo. Zoῦν μὲ ταπείνωση στὴν ἀφάνεια.

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Θαύμα της Αγίας Άννης στον αλλόθρησκο

Η Αγία Άννα θεωρείται η προστάτης των παιδιών και της μητρότητος. Πολλές είναι οι αφηγήσεις των μοναχών της Σκήτης για ζευγάρια που είχαν χάσει κάθε ελπίδα τεκνοποίησης και έγιναν γονείς με τη βοήθεια της Αγίας Άννης, όταν με ευλάβεια και πίστη κατέφυγαν σ’ αυτήν και ζήτησαν τη βοήθειά της. Χαρακτηριστική είναι η παρακάτω αφήγηση: Ο Σουλτάνος της Λήμνου δεν μπορούσε ν’ αποκτήσει παιδί και για το λόγο αυτό ήταν πολύ στεναχωρημένος. 

Ἡ ἐμπειρία τοῦ φωτισμοῦ καί τῆς θεώσεως

 ἐμπειρία τοῦ φωτισμοῦ καί τῆς θεώσεως στήν πρώτη Ἐκκλησία ἦταν κάτι πού βιωνόταν ἀπό τούς πιστούςοἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦσαν τήν αὐθεντική συνέχεια τῶν Προφητῶν καί θεοπτῶν τῆς Παλαιᾶς ΔιαθήκηςΑὐτή ἡ ἐμπειρία βιοῦται καί σήμερα στά Μοναστήρια ἀπό αὐτούς πού προοδεύουν στήν πνευματική ζωή, δηλ. στήν ὑπακοή στίς ἐντολές τοῦ Κυρίου.

Γιὰ τὴν ἀόρατη βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. (Γέροντος Κλεόπα Ἡλιέ)

Ἦταν κάποτε ἕνας ἄνθρωπος εὐλαβής πού ὠνομαζόταν Ἀγαθόνικος. Αὐτός εἶχε διδαχθῆ, ἀκόμη ἀπό τήν παιδική του ἡλικία, νά λέγη μπροστά στήν εἰκόνα τῆς Παναγίας, τόν ὕμνο αὐτό: «Θεοτόκε, Παρθένε, χαῖρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετά σοῦ.  Εὐλογημένη, σύ ἐν γυναιξί καί εὐλογημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας σου. Ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες, τῶν ψυχῶν ἡμῶν». Ἀργότερα ἔκανε μιά ζωή μέ πολλές φροντίδες καί ἔλεγε σπανιώτερα αὐτόν τόν ὕμνο τῆς Κυρίας Θεοτόκου. Κατόπιν σιγά σιγά ἔπαυσε νά τόν λέγη. 

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΙΟΚΛΕΙΑΣ ΚΑΛΛΙΣΤΟΥ ΓΟΥΕΑΡ
Μόλις κάνουμε μιὰ σοβαρὴ προσπάθεια νὰ προσευχηθοῦμε «ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ», ἀμέσως συνειδητοποιοῦμε ἔντονα τὴν ἐσωτερική μας ἀποσύνθεση, τὴν ἔλλειψη τῆς ἑνότητας καὶ ὁλοκλήρωσής μας. Παρόλες τὶς προσπάθειές μας νὰ σταθοῦμε μπρὸς στὸ Θεό, οἱ σκέψεις συνεχίζουν νὰ τρέχουν ἀνήσυχα καὶ ἄσκοπα μέσα στὸ μυαλό μας, ὅπως τὸ βόμβισμα τῆς μύγας ἢ τὸ ἰδιότροπο πήδημα τῶν πιθήκων ἀπὸ κλαδὶ σὲ κλαδί. Ἐνατένιση σημαίνει πρῶτα ἀπ’ ὅλα, νὰ ὑπάρχεις ἐκεῖ ποὺ βρίσκεσαι – νὰ εἶσαι ἐδῶ καὶ τώρα. 

“Μένε μεθ’ ἡμῶν… μένε ἀεὶ”

«Μένε μεθἡμῶν τῶν δούλων σου, μένε ἀεὶ Πορταΐτισσα ἔνδοξε, καὶ μὴ χωρισθῇς ἀπὸ τῆς ποίμνης σου πώποτε, τὰ ἡμῶν παραβλέπουσα πταίσματα, Σε γάρ φῶς και προστάτην, ζωήν, πνοήν, επιγραφόμεθα» Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

Βίος Αγίας Μαρίνας της Μεγαλομάρτυρος

Η Αγία Μαρίνα η Μεγαλομάρτυς τιμάται στις 17 Ιουλίου
Γέννηση και ανατροφή
Η παρθενομάρτυς Μαρίνα γεννήθηκε στη μικρή πόλη Αντιόχεια της Πισιδίας, γύρω στο έτος 270, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός ή ο Κλαύδιος Καίσαρας. Οι γονείς της άνηκαν στην ανώτερη τάξη της περιοχής της Πισιδίας, ο πατέρας ήταν διακεκριμένος και σεβαστός από τους εθνικούς ιερέας των ειδώλων, λεγόταν δε Αιδέσιος.

Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

Ο μοναχός και ο ζητιάνος

Μια φορά κάποιος μοναχός πήγε στην πόλη να πουλήσει το εργόχειρό του. Εκεί είδε έναν φτωχό που ήταν γυμνός και, επειδή τον σπλαχνίστηκε, του χάρισε το επανωφόρι του. Ο φτωχός όμως πήγε και το πούλησε. Όταν το έμαθε αυτό ο Γέροντας, λυπήθηκε και μετάνιωσε που του έδωσε το ένδυμα.

Εξομολόγηση με καρδία συντετριμμένη

Ένας ευλαβής μοναχός, απ’ το βουνό του Ολύμπου, λεγόμενος Σωφρόνιος, ήρθε και μου διηγήθηκε κάποιο συμβάν, όμοιο μ’ εκείνο που είναι γραμμένο στο ιερό βιβλίο της Κλίμακος. Μας αφηγήθηκε δηλαδή, ότι στον Όλυμπο υπήρχε κάποιος Γέροντας πολύ ενάρετος, πραγματικά θεοφόρος, στον οποίο σύχναζαν πολλοί αδελφοί μοναχοί, για ν’ ακούσουν απ’ το άγιο στόμα του λόγους ψυχικής σωτηρίας.

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Ἕνα κείμενο περί Ἐξομολογήσεως

...Εἰς τό τέλος τῆς ἑβδομάδος, ἀφοῦ προπαρασκευάσθηκα καλά γιά τήν ἁγία Κοινωνία, πρίν ἐξομολογηθῶ, ἐσκέφθηκα ὅτι ἦταν μιά εὐκαιρία νά κάνω ἐκεῖ μιάν ἐξομολόγησιν ὅσον τό δυνατόν πιό λεπτομερῆἌρχισα, λοιπόν, τήν προσπάθεια γιά νά θυμηθῶ ὅλα τά ἁμαρτήματα ἀπ’ τήν νεότητά μου καί γιά νά μή τυχόν λησμονήσω ἔστω καί τό παραμικρό, τά ἔγραψα μέ ὅση τό δυνατόν περισσότερη λεπτομέρεια. Ἐγέμισα ἔτσι μιά μεγάλη κόλλα χαρτί μέ ὅλα αὐτά πού ἔγραψα. 

Η σημασία του κομποσχοινιού (Γέροντας Παΐσιος)

-Γέροντα, ποιά σημασία έχει το κομποσχοίνι; 
-Το κομποσχοίνι είναι μια κληρονομιά, μια ευλογία, που μας έχουν αφήσει οι Άγιοι Πατέρες μας. Και μόνο γι’ αυτό έχει μεγάλη αξία. Βλέπεις, σε κάποιον αφήνει ο παππούς του μια κληρονομιά ένα ασήμαντο πράγμα και το έχει μετά σαν φυλαχτό, πόσο μάλλον το κομποσχοίνι που μας το άφησαν κληρονομιά οι Άγιοι Πατέρες! 

Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

ΕΥΧΗ ΤΗΣ Θ’ ΩΡΑΣ

Αφορμή μετανοίας

του Αρχιμανδρίτη Βασιλείου Γοντικάκη
Η έκθεση των κειμηλίων είναι ίσως ένας άλλος τρόπος για να καταργήσουμε το άβατον του Αθω
Επειδή με την έκθεσι των αγιορειτικών κειμηλίων στη Θεσσαλονίκη πολλοί θα γράψουν ­ και ήδη γράφουν ­ γι' αυτά που βλέπουν και ακούνε, ίσως δεν θα ήταν άνευ σημασίας να αναφέραμε μερικά πράγματα για εκείνα που συνήθως δεν βλέπουμε και δεν ακούμε· για κάποιους «αοράτους» και ταπεινούς, που αποτελούν τη βάσι της αγιότητος του Ορους και της ιερότητος των κειμηλίων του.

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης - Η μνήμη του τιμάται στις 14 Ιουλίου

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Τοιχογραφία του ναού της Παντάνασσας στο ευλογημένο μετόχι της Μονής Βατοπαιδίου στην λίμνη Βιστωνίδα.

+Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου
Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης είναι μία από τις μεγαλύτερες θεολογικές και διδασκαλικές μορφές της τουρκοκρατίας. Το έργο του ανύψωσε τα ήθη των μοναχών και όλων των πιστών. Έκανε γνωστή την αγιοπατερική σοφία, την αγιολογική ευωδία και την υμννογραφική χάρη. Δίκαια αποτελεί καύχημα του Αγίου Όρους και δόξα της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η ΝΥΚΤΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΛΥΓΙΖΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
Αυτός ο λόγος μου απευθύνεται και στους άνδρες και στις γυναίκες. Κάμψε τα γόνατά σου, στέναξε, παρακάλεσε τον Κύριο να σου δείξη ευσπλαχνία˙  περισσότερο συγκινείται κατά την διάρκεια των νυκτερινών προσευχών, όταν τον καιρό της αναπαύσεως εσύ τον κάνεις καιρό θρήνων.  Θυμήσου ποια λόγια έλεγε ο βασιλιάς:  “ Εκοπίασα με  τους στεναγμούς μου.  Θα λούσω κάθε νύκτα το κρεβάτι μου με δάκρυα και το στρώμα μου θα το πλημμυρίσω με τα δάκρυα μου”  (Ψαλμ.6,7).  Όση απολαυστική ζωή και αν κάνης, δεν είναι τόσο απολαυστική όσο η ζωή εκείνου.  Όσο πλούσιος και αν είσαι, δεν είσαι πιο πλούσιος από τον Δαυίδ.

Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

Γέροντας Παΐσιος: Ο ασυρματιστής του Θεού

Ένα εξαιρετικό τρίωρο αφιέρωμα στον Γέροντα Παΐσιο το οποίο είναι βασισμένο στην επανέκδοση ενός ένθετου δημοσιεύματος στη Στρατιωτική Επιθεώρηση του Γενικού Επιτελείου Στρατού με τον τίτλο: Γέρων Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924-1994), ο ασυρματιστής του Στρατού και του Θεού.

«Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ»

12 ΙΟΥΛΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΙΕΡΑΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ – 20 ΕΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ
«Ναι, παιδί μου. Δικαιοσύνη των ανθρώπων είναι: Έφταιξες; Θα τιμωρηθείς. Δικαιοσύνη του Θεού είναι: Έκανες εκατό, χίλιους φόνους; Εάν μετανοήσεις, σώζεσαι. Τώρα τί θα γίνει με αυτούς, που επλήγησαν από τον φόνο; Εάν δείξουν υπομονή, θα αμειφθούν από τον Θεόν. Δικαιοσύνη των ανθρώπων είναι: Δύο άνθρωποι, να μοιρασθούν στην μέση την κληρονομιά.

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής (13 Ιουλίου 2014) - Αγίων πατέρων Δ´ Οικ. Συνόδου

(Ματθ. ε΄ 14-19)
Εἶπεν ὁ Κύριος· ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

Ὑπεραπλουστεύση τοῦ προβλήματος ἢ πατερικὲς συντεταγμένες;

Γράφει ὁ Ἀρχιμ. Ἰωὴλ Κωνστάνταρος
Εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα Κυριακῆς των Πατέρων τῆς Δ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου (Ματθ. Ἐ' 14-19)
Γιὰ τὸ φωτεινὸ παράδειγμα κάνει λόγο ἡ Εὐαγγελική μας Περικοπή. Τὸ παράδειγμα ποὺ πρέπει νὰ ἔχει καὶ νὰ φέρει ὁ πιστὸς στὴ ζωή του. Ὁμολογουμένως, δὲν ὑπάρχουν περισσότερα φωτεινὰ παραδείγματα ἀπὸ αὐτὰ τῶν Ἁγίων καὶ Θεοφόρων Πατέρων, γι' αὐτὸ καὶ ὁρίστηκε τὸ συγκεκριμένο ἱερὸ κείμενο νὰ ἀναγινώσκεται τὴν Κυριακὴ ποὺ τιμᾶται ἡ ἱερά τους μνήμη.

Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014

Το Θαῦμα της Ἁγίας Εὐφημίας τῆς Μεγαλομάρτυρος

Ἦταν χριστιανὴ παρθένοςποὺ μὲ τὸ αἷμά της σφράγισε τὴν πίστη της στὸν Χριστὸ καὶ μὲ τὴν αὐταπάρνησή της καταντρόπιασε τοὺς ἰσχυροὺς εἰδωλολάτρες αὐτοκράτορες.
Ἡ Εὐφημία καταγόταν ἀπὸ τὴ Χαλκηδόνα καὶ οἱ γονεῖς της ὀνομάζονταν Φιλόφρων καὶ Θεοδοσιανή. Μόρφωσαν τὴν κόρη τους σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιταγὲς τοῦ Εὐαγγελίου, γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Εὐφημία ἀπὸ πολὺ νωρὶς διακρίθηκε γιὰ τὸν ἅγιο ζῆλο της, τὸ σεμνὸ ἦθος καὶ τὴ φιλανθρωπία της. Ἦταν ὡραῖα στὸ σῶμα, καὶ πολλοὶ εἰδωλολάτρες νέοι περίμεναν ἔστω ἕνα ἐνθαρρυντικὸ χαμόγελό της. Ἀλλὰ ἡ σεμνὴ παρθένος διατηροῦσε ἀκηλίδωτη τὴν ἁγνότητά της καὶ εἶχε ἀφοσιωμένη τὴν καρδιά της στὸν Θεό, στὴν περιποίηση τῶν ἀσθενῶν καὶ τῶν ἀπροστάτευτων ὀρφανῶν.

«ΞΕΡΕΙΣ ΓΕΡΟΝΤΑ ΦΕΥΓΩ… ΜΕ ΑΦΑΝΙΣΕ Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΣΟΥ»

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ
Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα. Η φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή. Έτσι, κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες, προκειμένου να το θεραπεύσουν. Οι άγιοι όμως Πατέρες, από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου. Και ο δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο.

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕΤΑΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΣΕ ΧΑΡΑ

ΟΣΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ
Συμβαίνει πολλὲς φορὲς σήμερα ὁ ἄνθρωπος νὰ αἰσθάνεται θλίψη, ἀπελπισία, νωθρότητα, τεμπελιά, ἀκηδία κι ὅλα τὰ σατανικά· νὰ εἶναι θλιμμένος, νὰ κλαίει, νὰ μελαγχολεῖ· νὰ μὴ δίνει σημασία στὴν οἰκογένειά του, νὰ ξοδεύει ἕνα σωρὸ χρήματα στοὺς ψυχαναλυτές, γιὰ νὰ πάρει φάρμακα. Αὐτὰ οἱ ἄνθρωποι τὰ λένε «ἀνασφάλεια». Ἡ θρησκεία μας πιστεύει ὅτι αὐτὰ εἶναι πειρασμικὰ πράγματα. Ὁ πόνος εἶναι μιὰ ψυχικὴ δύναμη ποὺ ὁ Θεὸς τὴν ἔβαλε μέσα μας, μὲ προορισμὸ νὰ κάνει τὸ καλό, τὴν ἀγάπη, τὴ χαρά, τὴν προσευχή. 

Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

Σκοπός της Πνευματικής ζωής μας ας γίνει να ανακαλύψουμε τα χαρίσματα του Αγ. Πνεύματος μέσα μας ....

Ο σκοπός της πνευματικής ζωής συνίσταται στο να βγει στην επιφάνεια όλο εκείνο που ο Θεός έχει βάλει μέσα μας εν σπέρματι (με το βάπτισμα) και το οποίο είναι τέλειο. Να αναδειχθούν έτσι όλα τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος που είναι μέσα μας και που θεώνουν τον άνθρωπο.

Χωρίς ταπείνωση και υπακοή μάταια κοπιάζουμε!

Μπορεί κάνεις ίσως εύκολα να κάνει πεντακόσιες μετάνοιες ακολουθώντας το θέλημά του, τη γνώμη του, την κρίση του, έχοντας εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Το να κάνει όμως εκατό με υπακοή είναι πιο δύσκολο, επειδή στην περίπτωση αυτή είναι ο πονηρός που εμποδίζει και πολεμά, ενώ στην πρώτη περίπτωση ενδυναμώνει και ενισχύει.

Τρίτη, 8 Ιουλίου 2014

ΜΕ ΤΟ “ΕΧΩ ΓΕΡΟΝΤΑ” ΑΦΑΝΤΟΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ
Ξέρετε τι θα πει Γέροντας; Μόνο ο διάβολος ξέρει τι θα πει Γέροντας. Ο κατά σάρκα αδερφός αλλά και υποτακτικός του γερο-Ιωσήφ, ο πάτερ Αθανάσιος, είχε την Κοίμηση στη Νέα Σκήτη. Εκεί το Γεροντάκι που ζούσε πριν, εγώ το πρόλαβα, αλλά αυτό το ιστορικό που θα σας πω τώρα δεν το πρόλαβα, αλλά το άκουσα· το Γεροντάκι το πρόλαβα. Είχε έναν υποτακτικό. Ο υποτακτικός, ε, κρίσις Θεού, ήρθε στο τέλος να πεθάνει. 

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: “Χρειάζεται διάκριση στον πνευματικό αγώνα”

Όταν ο πονηρός διάβολος γνωρίζη ότι βαδίζουμε σωστά στην οδό της αρετής, με ζωντανές επιθυμίες και σωστά τοποθετημένες και με τάξι, από τις οποίες δεν μπορεί να μας αποσπάση με φανερές απάτες, τότε μεταμφιέζεται σε άγγελο φωτός και με φιλικούς λογισμούς και με ρητά των θείων Γραφών και με παραδείγματα των αγίων, μας παρακινεί, ευκαίρως ακαίρως, να βαδίσουμε αδιάκριτα στο ύψος της τελειότητος, για να μας κάνη κατόπιν να πέσουμε στον γκρεμό.

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

Η καταφατική αρχή της μετανοίας και η εγρήγορση του νοός

Υπό Δημητρίου Π. Λυκούδη,
Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών
Ο νους του ανθρώπου έχει ρόλο ηγεμονικό. Το περίπλοκο και περισπούδαστο ψυχικό όργανο της ανθρώπινης προσωπικότητας, η ψυχή,  μεταπτωτικά αποβαίνει εφάμαρτο, κινείται ευκολότερα προς την αμαρτία και πολλάκις αναπαύεται σε αυτήν. Μοναδική λύτρωση η μετάνοια, η μεταστροφή του νου, η επαναφορά δηλαδή της Παναγίας Τριάδος εκεί που θρονιάζει ο διάβολος, εκεί που επικρατεί  η δυσωδία και το σκότος. 

Σκεύος Εκλογής

Επίγειος Άγγελος, που ζούσε στον κόσμο ανάμεσά μας. Από τους 100, που έμπαιναν στο Όρος κάθε μέρα, οι 99 πήγαιναν στον Γέροντα.
Πολλοί που τον γνώρισαν λένε, ότι αυτό που τραβούσε όλον αυτόν τον κόσμο στην Παναγούδα, δεν ήταν ούτε οι γνώσεις, ούτε η μόρφωση, ούτε τα ωραία εντυπωσιακά λόγια, ούτε το όμορφο περιβάλλον, αλλά η μεγάλη και απερίγραπτη Αγάπη, που σε έκανε να θέλεις να πέσεις κάτω και να δακρύζεις συγκλονισμένος.

Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

Βίος και πολιτεία της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Κυριακής, της θαυματουργού

Στις 7 Ιουλίου η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη της αγίας μεγαλομάρτυρος Κυριακής.
Η αγία Κυριακή είναι από τα ιερά θύματα των τελευταίων αρχαίων διωγμών της Εκκλησίας. Μαρτύρησε στα χρόνια του Διοκλητιανού, που βασίλεψε από το 284 ως το 305. Οι αρχαίοι διωγμοί είναι από τις ενδοξότερες ημέρες στη ζωή της Εκκλησίας, αλλά και κάθε διωγμός, γιατί είναι αλήθεια ότι η Εκκλησία πάντα διώκεται.

Εὐχαὶ κατὰ τὸ μέτρο τῶν 24 ὡρῶν τοῦ νυχθημέρου. Λέγονται κάθε βράδυ

Αγίου Ἰωάννου του Χρυσοστόμου
α) Κύριε, μὴ στερήσῃς με τῶν ἐπουρανίων Σου καὶ αἰωνίων ἀγαθῶν.
β) Κύριε, λύτρωσαί με τῶν αἰωνίων κολάσεων.
γ) Κύριε, εἴτε λόγῳ, εἴτε ἔργῳ, εἴτε κατὰ νοῦν καὶ διάνοιαν, ἥμαρτον, συγχώρησόν μοι.

Σάββατο, 5 Ιουλίου 2014

ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ...

Κάποτε ένας ναυτικός βρέθηκε ναυαγός σ’ ένα ακατοίκητο τροπικό νησί μόνος κι έρημος.
Με πολλούς κόπους, χωρίς εργαλεία, εργαζόμενος μόνο με τα χέρια του, κατάφερε να φτιάξει μια ξύλινη καλύβα για να μπορέσει να προστατευτεί κατά την περίοδο των βροχών.
Πράγματι είχε μόλις τελειώσει την καλύβα όταν άρχισε να βρέχει ασταμάτητα.
Όμως την δεύτερη κιόλας μέρα ένας κεραυνός έκαψε την καλύβα του και την έκανε στάχτη.

Το ευαγγέλιο της Κυριακής 6 Ιουλίου 2014 - Δ´ Ματθαίου

(Μτθ. η´ 5-13)
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἰσελθόντι τῷ ᾿Ιησοῦ εἰς Καπερναοὺμ προσῆλθεν αὐτῷ ἑκατόνταρχος παρακαλῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ὁ παῖς μου βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικός, δεινῶς βασανιζόμενος. Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ᾿Εγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἑκατόνταρχος ἔφη·

Διάλογος του Μεγάλου Αντωνίου μετά του Δαίμονος

Ὅταν Μέγας Ἀντώνιος ἠσκήτευεν εἰς τὴν ἔρημον, νὰ καὶ ἔρχεται Δαίμων τὰ μεσάνυκτα, καὶ τοῦ ἐκτύπησε τὴν πόρτα διὰ νὰ τοῦ ἀνοίξῃ. Ἐσηκώθη λοιπὸν Μέγας Ἀντώνιος, καὶ ἀφοῦ ἄνοιξε τὴν πόρτα του, βλέπει ἔξαφνα ἄνθρωπον ἀλλόκοτον καὶ ἔστεκεν ἔξω.

Η εμφάνιση της Παναγίας στον Όσιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη

Κατὰ τὸ ἔτος 963, συνέβη λιμὸς στὴν Αὐτοκρατορία, ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἐδημιουργήθη ἔλλειψη τροφῶν καὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος. Ἐπειδὴ εἶχε ἀρχίσει ἡ οἰκοδομὴ τῆς Λαύρας καὶ νὰ ἐξαντλοῦνται τὰ ὑλικὰ καὶ τὰ τρόφιμα, ὁ Ὅσιος ἀπεφάσισεν νὰ μεταβεῖ στὶς Καρυές, γιὰ νὰ συμβουλευθεῖ τὸν Πρῶτο καὶ τοὺς γέροντες ἐπὶ τοῦ πρακτέου. Ἐνῶ λοιπὸν ἐπορεύετο πρὸς τὶς Καρυές, σὲ ἀρκετὴ ἀποσταση ἀπὸ τὴν Μονή, συναντᾶ μίαν σεμνοτάτην καὶ ὡραιωτάτην γυναίκα. Ἀπὸ τὴν θέα τῆς ἐταράχθη. Ἀλλὰ πρώτη ἡ γυνὴ ἐρώτα τὸν Ἀθανάσιον «Πόθεν ἔρχεσαι, Ἀθανάσιε, καὶ ποῦ πορεύεσαι;».

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Γέροντας Βασίλειος Γοντικάκης: «Έλα και κάμε το θέλημά Σου σε μένα!»

Ένα (πρέπει) να μας ενδιαφέρει: Αυτός να κάμη ό,τι θέλει. Να γίνη το θέλημά Του. Και αυτό είναι ατελεύτητος Παράδεισος για τον άνθρωπο.

Δεν θέλω, δεν επιθυμώ να ζήσω πολύ. Θέλω να ζήσω με Σένα.

Το πολύ, το ζωντανό και ατέλειωτο είσαι Εσύ.

Έλα και κάμε το θέλημά Σου σε μένα.

Η Παναγία μεσιτεύει για όλους μας ακατάπαυστα...

Δεν υπάρχει πτυχή, λεπτομέρεια ζωής, την οποία να μη γνωρίζει η Θεοτόκος και να μην μπορεί να δώσει ανάσα ζωής και ελπίδα σωτηρίας.
Ο Αγιορείτικος μοναχισμός νιώθει βαθύτατο συγκλονισμό στο να την επικαλείται και να μην την αφήνει ήσυχη «υπέρ πάσης ψυχής θλιβομένης τε και καταπονουμένης». Η Παναγία δεν ξεκουράζεται, αναπαύεται στην υπέρ των τέκνων της κόπωση, γι’ αυτό και ποτέ δεν χαμηλώνει τα δεόμενα πανάχραντα χέρια της. Η Παναγία επανέρχεται συχνά μέσα στην ανθρώπινη ιστορία κυρίως ως μητέρα. Και μία καλή μητέρα ξέρει ν’ ακούει, να πονά και ν’ αγαπά.

Τα μανταρίνια και ο Γέροντας Παϊσιος

Φεβρουάριος του 1988.
Στις Καρυές κάνει αρκετό κρύο. Έχει σημαντικό υψόμετρο. έχει και υγρασία που δυσκολεύει τα πράγματα. Σήμερα όμως είναι ξερός ο καιρός. Έχει κι ένα αεράκι που αν είσαι καλά ντυμένος το απολαμβάνεις. Είναι απόγευμα. Μόλις έπεσε ο ήλιος πίσω από το βουνό.

Γέροντας Σωφρόνιος: Η σιωπή του Θεού

Πολλοί εκλαμβάνουν τη σιωπή Του ως ένδειξη τού ότι ο Θεός «δεν υπάρχει», «πέθανε». Αν όμως σκεφτόμαστε σε ποιά θέση φέρνουμε το Θεό με τα πάθη μας, τότε θα βλέπαμε ότι Αυτός δεν έχει άλλη επιλογή, παρά μόνο να σιωπήσει.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...